martes, febrero 07, 2006

LAS CARICATURAS

Los tumultos, el vandalismo y el terrorismo se extienden por los paises Islámicos a raiz de la publicación en Dinamarca de unas caricaturas del Profeta Mahoma.
Yo no voy a aprobar de ninguna manera los chistes sobre el fundador del Islam.Como bien ha dicho la iglesia "el derecho a la libertad de pensamiento y la libertad de expresión no puede implicar el de ofender el sentimiento religioso de los creyentes, principio que vale obviamente para cualquier tipo de religión.Pero ha tenido que ser un suceso así el que ponga de relieve la constante falta de respeto que el sentido religioso también y sobre todo el de los cristianos experimente en occidente.
Crucifijos asados , coronas de espinas en la cabeza de Carod Rovira son muestras de una falta de sensibilidad humana alarmante.Ahora bien a ningún cristiano se le ocurre incendiar un teatro o matar a nadie por lo menos un cristiano que lo sea.
E aquí la cuestión, en estos días se han quemado iglesias y casas cristianas en el Libano en protesta por los dibujos Daneses.Iran, Arabia Saudi ,Siria y Libia han llamado a consulta a sus embajadores.Ha habido una bomba en Gaza, un muerto en Afganistan y manifestaciones violentas por todo Oriente Medio.
¿Cúal es el problema?.Pues que en Occidente ya hace tiempo renunciamos a tomarnos la justicia por nuestra mano y ponemos en mano de los tribunales aquello que consideramos injurioso o que pensamos que excede el ambito de la libertad de expresión. En el Islam no.Para millones de personas ,cada vez más, en función del avance del Fundamentalismo Islámico , la libertad y hasta el derecho a la vida , estan supeditados a los códigos religiosos y politicos de la "Shaira".Y eso es completamente inadmisible para Occidente.
Los mismos que defendemos el respeto a la creencias de todos exigimos tambien el respeto a la ley y a los derechos humanos y ahí el mundo surgido de la Cristiandad y el Islam son irreconciliables.
Por eso es tan grave que Zapatero haya condenado las caricaturas Danesas y no las revueltas Islamicas. Aunque creo que sólo es una cuestión de cobardia

3 Comentarios:

En 2/09/2006 9:40 a. m., Blogger Barri dixo...

Cuestión de cobardía?
Eu mais ben creo que é cuestión de cordura. Que causou as revoltas?
Ti mesmo o dixeche, as posturas que defenden o mundo árabe e occidente, é difícil que conflúan, polo tanto, tal e como está a situación, a única maneira de evitar que siga morrendo xente é pedindo desculpas pola metedura de pata. Certo é que outros preferirían meter o dedo na ferida, asi en plan amistoso, que xa teñen confianda co mundo árabe (tonillo sarcástico,:).

 
En 2/10/2006 1:28 p. m., Blogger Telele dixo...

¿Como? Esto ya es lo último.
Las revueltas las causa quien las comete , eso en primer lugar, y yo no voy a renunciar a decir que condeno estas matanzas porque igual se enfadan.
ES decir yo voy a renunciar a mis principios porque ellos quieran.No señor.
Vuelvo a repetir esta mal lo de los dibujos y programas como "cristo asado" o "Burlas en el confesionario" pero también esta mal que la gente mate por religión.
Y eso hay que decirlo que para eso eres Presidente de Todos los ESpañoles.(aunque a veces esto último se le olvide).

 
En 2/15/2006 5:20 p. m., Blogger marce dixo...

Sem que sirva de precedente, vou apoiar o dito por Facha.

As caricaturas de Maomé fôrom originariamente publicadas em Dinamarca.

Desde entom, tamém o fôrom na Franza, Líbano, Marrocos e outros países islámicos.
Todos os responsáveis desta publicaçom nos países islámicos fôrom destituidos. O caso francês desconheço-o.

No caso europeu a questom está fora de toda dúvida: somos estados laicos nos que nom só hai liberdade de expressom, senom que nos desfixemos de imposiçons normativas de orige religioso (quitando festas de guardar e algumha outra cousa pontual).
A publicaçom de ilustraçons cómicas de Maomé nom pode ser censurada em nengum país europeu. Nom facé-lo de motu propio é renunciar aos teus direitos. Pedir que nom se publiquem é pedir a renúncia a um direito. Obligar a que nom se publiquem é censurar.
Evidentemente umha situaçom como esta nom é sustentável. Pero devemos ter claro que a soluçom nom passa por proibir a publicaçom de certos temas, senom por melhorar o nível sócio-cultural nos países islámicos.
Como vas pedir-lhe agora a nengum periodista dum país musulmao que critique a um alhatolah ou algo assi se o vas abandonar à sua sorte? Como pensas que se pode melhorar a situaçom social desses países?
Com álgebra e cálculo só nom se fai, é preciso que estas polémicas cheguem à rua neses países, como em Espanha chegou o divórcio ou o aborto ou a ensinança obrigatória ou nom da religiom nos centros públicos e concertados.
A reacçom europeia, a espanhola no meio, neste caso supom umha perda importante: a parte culturalmente mais avançada desses países.

 

Publicar un comentario

<< Home